Posts tonen met het label Maatschappij. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Maatschappij. Alle posts tonen

zondag 16 oktober 2011

Wat is er fout aan het microkrediet?

Veel mensen denken dat ze goed doen door organisaties te steunen die de allerarmsten in de wereld aan microkredieten te helpen. Het idee is kortweg: deze mensen kunnen geen geld lenen bij banken en dus kunnen ze nooit een eigen bedrijf beginnen, terwijl dat in die arme landen al met een paar tientjes kan. Dus de weldoeners en de organisaties gaan zelf als bank fungeren en mensen een microkrediet geven, waarmee deze mensen aan de armoede kunnen ontsnappen. Het idee is ook dat het minder paternalistisch is dan mensen maar gewoon geld te geven. Ook zouden mensen meer gemotiveerd zijn omdat ze hun krediet moeten aflossen.

Krediet is een mooi woord
Nu is 'krediet' een mooi ander woord voor 'schuld'. Hetzelfde geldt voor lening. Een 'voordelige lening' of een 'gunstige kredietvoorwaarden' klinkt een stuk beter dan een 'voordelige schuld' of een 'gunstige schuldvoorwaarden'. Maar krediet blijft een schuld. Een bedrag waar rente over betaald moet worden. En de enigen die daar rijker van worden zijn degenen die de schulden, pardon leningen, verstrekken.

Maar het is toch maar een microkrediet, oftewel een kleine schuld, zult u misschien zeggen. Ja, dat klopt, voor de verstrekkers zijn het kleine bedragen. Maar geldt dat ook voor degenen die het microkrediet aangaan? Voor hen is het bedrag kennelijk zo hoog dat ze er een eigen bedrijf mee kunnen beginnen of vee mee kunnen aankopen. Maar wat gebeurt er eigenlijk als het minder goed gaat met het bedrijf en degene die het microkrediet is aangegaan de 20 procent rente niet kan opbrengen?

Sparen in plaats van lenen
Ja maar wat is dan het alternatief, zullen enkele weldoeners zich afvragen. Zomaar geld geven valt voor hen kennelijk af als optie omdat de microkredietverstrekkers er van uitgaan dat het geld dan niet goed wordt besteed. Nogal een aanname, maar goed. Maar waarom geven we geen spullen? Bijvoorbeeld iemand wil zijn geld gaan verdienen door taxichauffeur te worden. We geven die man of vrouw een riksja in bruikleen voor een bepaalde tijd. Die tijd is gebaseerd op hoeveel tijd het kost om van het geld dat de persoon in staat is om opzij te leggen, zelf een riksja te kopen. In plaats van een lening geef je een tijdelijke spaarrekening. Dan ontvangt die persoon rente, in plaats van het te moeten betalen. En we doen niet moeilijk over slijtage aan de riksja of wanneer deze gestolen wordt. Lijkt me dat als iemand echt zijn armoede wil ontsnappen er alles aan zal doen om de riksja in goede staat te houden.

Natuurlijk is niet elk microkrediet voor een riksja maar ik denk dat er met creativiteit een hoop andere dingen te bedenken zijn. Je geeft iemand vijf kippen en de eerste vijf kuikens zijn voor de volgende persoon die we gaan helpen, enzovoort.

Dit hele inzicht kwam tot mij toen ik na aan het nadenken was over onze westerse samenleving die momenteel omkomt in de schulden. Dit naar aanleiding van de Occupy-demonstraties in Europa. Ons op dit moment behoorlijk falende kapitalistische systeem zijn we aan het exporteren naar landen met hele andere financiële systemen. Over paternalistisch gesproken.

Links
Een organisatie die microkredieten verstrekt is: Kiva.
Een kleine zoektocht op internet leverde op dat ik niet de enige ben die kritisch is over microkredieten. Zie het artikel Microkrediet helpt armen niet uit het NRC uit 2006.
Grote kans dat 'spullen geven' ook al eerder is bedacht (wat niet).

zondag 12 september 2010

Park-line: minder gedoe met betaald parkeren

Dat je moet betalen voor parkeren is niet leuk, maar het vervelendste is nog het gedoe er omheen. De automaat doet het niet, je hebt niet genoeg kleingeld of je tegoed op de chipkaart is te laag. Je weet niet precies hoe lang je wilt parkeren en moet halverwege je activiteit weer naar je auto om een nieuw parkeerkaartje te halen. Dat gedoe wordt een stuk minder met Park-line, je meldt je dan aan via je mobiel.

Hoe werkt parkeren via de mobiel met Park-line?
  • Meld je aan bij Park-line;
  • Parkeer je auto;
  • Start je parkeeractie via bellen, SMS, mobiel internet of App en geef het zonenummer door waar je staat geparkeerd;
  • Wanneer je weer vertrekt stop je de parkeeractie via bellen, SMS, mobiel internet of App;
  • Aan het eind van de maand rekent Park-line met je af via automatisch incasso of CreditCard.

Terug naar Amsterdam

Als je naar Almere verhuist is dat voor verstokte Amsterdammers onbegrijpelijk. Niets gaat immers boven Amsterdam. Ik heb eens gelezen dat mensen liever hun wil aanpassen aan hun gedrag dan hun gedrag aan hun wil, dus dat zou een hoop kunnen verklaren.

Voor mij is het onbegrijpelijk dat je nog langer in het pretpark Amsterdam zou willen wonen. Er is altijd heisa en drukte, tijdens de Gay Parade (hele dag schettert Hepie en Hepie tegen je gevel), massa's mensen met Koninginnedag, Uitmarkt, Sail, bevrijdingsfestival, je kan niet meer van oost naar west door de stad fietsen tijdens de Sinterklaasintocht of bloemencorso, er is altijd wel wat. Fietsen is sowieso een crime met al die toeristen die het concept van een fietspad niet kennen. Uiteraard moet dan ook de hele dag een politiehelicopter in de lucht hangen, want anders was er nog niet genoeg overlast voor binnenstadbewoners.

Youp van 't Hek stelde op een zaterdag in augustus in de NRC voor het pretpark te verhuizen naar de polder. Waarom? Het ligt er al en het heet Amsterdam. Ik heb hem via Twitter aangeraden te vluchten naar Almere, hebben wij jaren geleden ook gedaan.

Waarop een collega via Twitter aangaf het plan van Youp toch beter te vinden. Het pretpark verhuizen, zodat wij ook weer terug naar Amsterdam konden komen. Toen realiseerde ik me opeens dat het niet alleen het pretpark is waarvoor ik gevlucht ben. Voor mijn terugkeer naar Amsterdam heb ik aanvullende eisen opgesteld. Ik kom weer naar Amsterdam als:
  • Je er een industriële loftwoning met vide en 55 m2 grote woonkamer voor minder dan EUR 250.000 kunt krijgen. Met tuin;
  • Je met je kajak makkelijk te water kan in het Amsterdamse water;
  • Genoeg parkeerruimte en geen betaald parkeren meer voor bewoners en hun bezoekers;
  • Je kan zwemmen in de grachten zonder tetanusprik;
  • Alle toeristen zijn opgehoepeld van de fietspaden;
  • Je op versterkte muziekinstrumenten kunt spelen zonder dat je buren daar last van hebben en dat je je buurman alleen hoort als hij langskomt voor een praatje.
Kortom: no way dat wij nog terug willen. Het is fijn in Almere.


zaterdag 6 maart 2010

Vergelijking retoriek Tweede Wereldoorlog en nu

Verander een paar woorden en de huidige retoriek van Wilders heb je eerder gehoord. Tijdens je geschiedenislessen over de Tweede Wereldoorlog.

1933-19452004-?
NSBPVV
JodenMoslims
UntermenschenMensen met een achterlijke cultuur
CommunistenLinkse hobbyisten
SturmabteilungStadscommando's
KeppeltjeHoofddoekje
Mein KampfFitna

dinsdag 4 augustus 2009

Postbestellers en het milieu

Vroeger kwam alleen de krantenjongen (toen nog krantejongen) en de postbode van de PTT/TPG/TNT regelmatig iets bezorgen. Tegenwoordig heeft TNT diverse concurrenten. Dus wordt de post niet meer één keer per dag bezorgd, maar soms wel drie keer. Al die brieven en pakketjes hadden in één keer bezorgd kunnen worden, als de afzenders voor hetzelfde bedrijf hadden gekozen. Maar nu maken drie verschillende bedrijven een rit naar mijn wijk, straat, huis. Dat is toch niet goed voor het milieu? Er rijden nu drie auto's in plaats van één naar mijn huis. Ondertussen staan de inkomens van de postbodes zwaar onder druk. Typisch zo'n voorbeeld van goed voor de economie (lees: de bedrijven) maar slecht voor het milieu. Maar om met Al Gore te spreken: zonder milieu is er straks ook geen economie meer.